Daar lag ik x96 met mijn fiets onder de trein
Verspreid over het spoor in duizend stukken
De laatste tijd wou toch al niks meer lukken
Ik hoopte dat het tijdelijk zou zijn

Het was zox92n kalme zondag
Zox92n mooie dag in maart
Mijn borsten in de berm en
Mijn vingers in de vaart

De ooggetuigen voegden woord bij daad
Als aasgieren kwamen ze aangevlogen
Er werd gevloekt, geduwd met ellebogen
Gevochten om orgaan en ledemaat

Een dronkaard greep mijn lever
Mijn blaas ook maar meteen
Een dove wou mijn oren
Een monteur mijn sleutelbeen

En bij het avondrood dreven in bloed
De resten van mijn navel en drie tenen
Maar verder was ik nagenoeg verdwenen
Een donorcodicil doet meer dan goed

Wietske Loebis